Na vijf jaar legaal verblijf in Spanje is de vraag niet langer hoe je verlengt, maar welke vergunning je aanhoudt. Residencia de larga duración is het punt waarop een vergunning ophoudt tijdelijk te zijn: je woont en werkt onbeperkt in Spanje, onder dezelfde voorwaarden als een Spanjaard.

Wat bijna geen enkele gids zegt: er zijn er twee. Ze staan in verschillende artikelen, worden onder verschillende voorwaarden verleend, en maar één ervan vraagt om geld op de bank en een zorgverzekering. Daarmee wordt de aanvraag een echte keuze. Het bredere plaatje staat in alles wat je moet weten over residencia in Spanje; dit artikel gaat over de drempel van vijf jaar zelf.

‍

Twee vergunningen, niet één

Real Decreto 1155/2024, het vreemdelingenreglement dat sinds 20 mei 2025 van kracht is, creëert twee aparte vergunningen voor langdurig verblijf.

• Larga duración-UE, artikelen 175 tot 178, de Spaanse omzetting van richtlijn 2003/109/EG. Die is meeneembaar: ze opent een route naar verblijf in een andere EU-lidstaat. In ruil daarvoor vereist ze voldoende middelen en een zorgverzekering.
• Larga duración nacional, artikelen 182 tot 185, een zuiver Spaanse vergunning. Die is buiten Spanje niet meeneembaar. Ze stelt geen enkele voorwaarde over middelen en geen enkele over verzekering.

Binnen Spanje zijn de twee gelijkwaardig: allebei geven ze het recht om onbeperkt te wonen en te werken onder dezelfde voorwaarden als Spanjaarden. De keuze gaat over je volgende vijf jaar, niet over je vorige vijf. Blijf je in Spanje, dan vraagt de nationale vergunning minder van je. Kun je je een baan in Lissabon of Berlijn voorstellen, dan is de EU-versie degene die meereist, en de verzekeringsplicht is de prijs daarvan. Wat in Spanje als dekking telt, publiek of privé, staat in het Spaanse zorgsysteem.

Eén verduidelijking voordat je verder leest: niets hiervan geldt voor burgers van de EU, de EER of Zwitserland. Zij worden via het modelo EX-18 ingeschreven in het Registro Central de Extranjeros, en na vijf jaar ononderbroken legaal verblijf vragen zij in plaats daarvan een certificado de residencia permanente aan. Larga duración is de route voor niet-EU-burgers.

‍

Vijf jaar, en de afwezigheden die ze stilletjes breken

De algemene voorwaarde is vijf jaar ononderbroken legaal verblijf in Spanje onmiddellijk voorafgaand aan de aanvraag. Dat "onmiddellijk voorafgaand" draagt het gewicht: niet vijf jaar die je ooit hebt gesprokkeld, maar de vijf jaar die eindigen op de dag dat je indient.

Ononderbroken betekent niet dat je nooit weg bent geweest. Het reglement laat afwezigheden toe, binnen drempels die mensen routineus overschrijden zonder het te merken.

• Maximaal zes opeenvolgende maanden buiten Spanje, mits het totaal van je afwezigheden over de volledige vijf jaar onder de tien maanden blijft.
• Is de afwezigheid om werkredenen, dan gelden dezelfde zes opeenvolgende maanden, maar stijgt het totaal naar achttien maanden.
• Studieperiodes in het buitenland tellen bij de larga duración-UE voor de helft van hun werkelijke duur.
• Bij de nationale vergunning worden ook gerechtvaardigde overmacht en periodes als hulpverlener voor een ngo van algemeen belang opgevangen.

De val zit in het totaal, niet in de losse reis. Geen enkele afwezigheid hoeft onredelijk te lijken om het dossier te laten stranden: drie winters van vier maanden bij familie in het buitenland is twaalf maanden, en dan is de som over. Bevatten je vijf jaar lange reizen, tel ze dan voordat het loket het doet.

‍

De routes waarvoor geen vijf jaar nodig is

Artikel 183.3 opent vervroegde toegang, en het opent die alleen voor de nationale vergunning. De EU-versie kent geen vergelijkbare kortere weg. Herken je jezelf in een van deze gevallen, dan doet de klok van vijf jaar niet ter zake.

• Je ontvangt een Spaans contributief ouderdomspensioen.
• Je ontvangt een contributieve uitkering voor volledige blijvende arbeidsongeschiktheid of voor gran invalidez.
• Je bent in Spanje geboren en hebt bij je meerderjarigheid drie jaar ononderbroken legaal verblijf achter de rug.
• Je was Spanjaard van oorsprong en hebt die nationaliteit verloren.
• Je hebt de vijf jaar vóór je meerderjarigheid onder voogdij van een Spaanse overheidsinstelling doorgebracht.
• Je bent staatloos, vluchteling, of geniet subsidiaire bescherming die in Spanje is erkend.
• Je hebt een notoire bijdrage geleverd aan de economische, wetenschappelijke of culturele vooruitgang. Dit geval is van een andere orde: de administratie opent het zelf. Er is geen aanvraagformulier in te dienen en geen rij om in aan te sluiten.

‍

Het formulier is de EX-11, en de officiële PDF bevat een fout

Eén formulier, het modelo EX-11, dekt beide vergunningen en alle routes voor vervroegde toegang. Je kruist aan welke je aanvraagt, dus lees de vakjes.

Goed om te weten voordat je hem print: de officiële PDF draagt nog steeds een redactiefout. Eén aankruisvakje verwijst naar "artikel 148.3.e)" van Real Decreto 557/2011, het reglement dat op 20 mei 2025 is ingetrokken. De overeenkomstige bepaling in de tekst die nu geldt, Real Decreto 1155/2024, is artikel 183.3.e). Het vakje is het juiste vakje, alleen de verwijzing ernaast is verouderd. Kruis het aan als het jouw situatie beschrijft.

Indienen doe je bij de Oficina de Extranjería van je provincie, of vanuit het buitenland bij een Spaans consulaat.

‍

Wat het kost: 21,87 euro, twee keer

Dit is het deel dat de meeste gidsen weglaten. Er zijn twee tasas, op twee verschillende formulieren, voor één procedure.

• De aanvraag zelf: 21,87 euro, vakje 2.6, op het modelo 790 código 052.
• De TIE zodra de vergunning is verleend: opnieuw 21,87 euro, vakje 4.5, op het modelo 790 código 012, te betalen bij de afgifte van de kaart.

Beide bedragen komen uit Orden PJC/617/2025, van kracht sinds 16 juni 2025, die de vorige tarievenorder introk en elke extranjería-tasa opnieuw vaststelde. Of je op de 012 of op de 052 betaalt, hangt af van welk orgaan je dossier behandelt, de Policía Nacional of de Oficina de Extranjería, en niet van de procedure zelf. Het bedrag is hetzelfde. Hoe het formulier wordt gegenereerd, bij een bank betaald en gevalideerd, staat in het modelo 790 código 012.

Het herstel van de status van langdurig ingezetene na verlies draagt een eigen tasa van 21,87 euro, vakje 2.7.

‍

Wanneer je indient, en de regel die in jouw voordeel werkt

Het venster zijn de twee maanden voordat je huidige vergunning verloopt. Indienen binnen dat venster verlengt de bestaande vergunning tot de nieuwe is beslist, zodat je nooit zonder status zit terwijl het kantoor werkt. De aanvraag is ook nog ontvankelijk tot drie maanden na het verlopen, onverminderd een sanctie. Lees je een gids die zestig dagen ervoor en negentig dagen erna noemt: dat was het reglement van 2011 en dat geldt niet meer.

Dan komt het echt ongebruikelijke deel. Het kantoor heeft drie maanden om te beslissen, en stilzwijgen is positief. De artikelen 177.6 en 184.6 maken van langdurig verblijf een uitdrukkelijke uitzondering op de algemene regel in de extranjería, waar een onbeantwoorde aanvraag als afgewezen geldt. Hier betekent drie maanden stilte: toegekend.

Zodra je bericht krijgt, heb je één maand om de TIE aan te vragen, in persoon. Je NIE, dat nooit verandert en nooit verloopt, staat op de kaart gedrukt; het nummer zelf komt aan bod in wat een NIE-nummer is. De kaart documenteert de vergunning. Ze is niet de vergunning, en dat onderscheid weegt hier zwaarder dan waar ook.

‍

De kaart wordt vernieuwd, de vergunning niet

De vergunning zelf is onbeperkt. Wat een vervaldatum draagt is het plastic, en dat volgt een vast schema.

• Eerste vernieuwing van de kaart na vijf jaar.
• Daarna elke vijf jaar tot de houder 30 wordt.
• Daarna elke tien jaar.

En het punt dat bijna iedereen verkeerd heeft: de kaart niet vernieuwen doet de vergunning niet vervallen. De artikelen 178.3 en 185.3 zeggen dat met zoveel woorden. Je blijft langdurig ingezetene met een verlopen kaart. Dat is geen vrijbrief, want ongedocumenteerd rondlopen blijft een overtreding met een boete, en in de praktijk betekent een verlopen kaart een geblokkeerde bankopening, een jobaanbod dat blijft liggen en gedoe aan de grens. Maar het onderliggende recht overleeft het document. Dezelfde logica als bij wat er echt verloopt als je NIE verloopt: het recht is blijvend, de drager niet.

‍

Hoe de status echt verloren gaat: twee drempels die vaak worden verward

Artikel 201 somt de gronden voor verval op. Twee ervan gaan over afwezigheid, ze worden in online gidsen voortdurend tot één samengevoegd, en het is helemaal niet dezelfde drempel.

• Twaalf opeenvolgende maanden buiten het grondgebied van de Europese Unie. Niet buiten Spanje: buiten de Unie. De marge stijgt naar vierentwintig maanden voor voormalige houders van een Europese blauwe kaart en voor bepaalde gezinsleden.
• Zes jaar afwezigheid uit Spanje, en dit geldt op grond van artikel 201.2 alleen voor de larga duración-UE. Je kunt de EU-versie in leven houden terwijl je in een andere lidstaat woont, maar niet onbeperkt.

De overige gronden zijn het verkrijgen van de status door fraude, een uitzettingsbevel, het verkrijgen van een larga duración-UE in een andere lidstaat, en een onherroepelijke veroordeling op grond van artikel 177 bis of 318 bis van het Wetboek van Strafrecht.

Het verval verloopt evenmin in stilte. Artikel 202 verplicht de administratie de procedure zelf te openen, je een hoorzitting van minstens tien dagen te geven en binnen zes maanden te beslissen, bij gebreke waarvan de procedure vervalt.

‍

Langdurig verblijf is niet de Spaanse nationaliteit

Dit is de meest voorkomende verkeerde lezing van het woord permanent. Larga duración is een administratieve vergunning, en daar houdt het precies op.

• Geen Spaans paspoort, en geen EU-burgerschap.
• Geen stem bij algemene verkiezingen.
• Wel een kaart om te vernieuwen, volgens het schema hierboven.
• Een status die kan vervallen, op de gronden hierboven. Nationaliteit, eenmaal verworven, verlies je niet door een jaar in het buitenland.

Naturalisatie is een aparte procedure met een eigen verblijfsvereiste, behandeld door het Ministerio de Justicia en niet door de extranjería. We noemen hier bewust geen aantal jaren: de cijfers die online circuleren verschillen per nationaliteit en per bron, en we hebben ze niet geverifieerd aan het Burgerlijk Wetboek. Zoek de vereiste voor je eigen nationaliteit op voordat je er plannen op bouwt.

Nog een naburige verwarring: langdurig verblijf is een migratiestatus, geen fiscale. Hem hebben maakt je op zichzelf geen fiscaal resident, en hem verliezen stopt op zichzelf niet dat je het bent. De twee toetsen staan los van elkaar, zoals uitgelegd in fiscale tegenover sociale residentie en in hoe je fiscaal resident wordt in Spanje.

Bij Gestoraz bereiden we Spaanse administratieve aanvragen op afstand voor en dienen we ze in, inclusief het modelo 790 onder het juiste vakje, en we stemmen af wat er meestal bij een statuswijziging hoort: NIE, digitaal certificaat, inschrijving in het padrón en het NUSS-nummer.

‍

Officiële bronnen

• Real Decreto 1155/2024, het Reglamento de Extranjería dat sinds 20 mei 2025 van kracht is, boe.es: artikelen 175 tot 178 en 182 tot 185 voor de twee vergunningen, 201 en 202 voor het verval.
• Orden PJC/617/2025 van 13 juni, van kracht sinds 16 juni 2025, boe.es: de bedragen van de tasas, vakjes 2.6, 2.7 en 4.5.
• Ministerio de Inclusión, Seguridad Social y Migraciones, extranjeros.inclusion.gob.es: het modelo EX-11 en de hoja informativa voor langdurig verblijf.
• Policía Nacional, sede electrónica, sede.policia.gob.es: genereren en betalen van het modelo 790 código 012 voor de kaart zelf.